Categorie archief: Rene Storm

Marcel Storm -1 van de oprichters in 1928 van a.v.v. Madjoe.

De heer Marcel Storm was eigenaar van de herenkapperzaak in de Niasstraat. / hoek Makassarplein.
Wat later is hij naar nr. 53 in de Niasstraat gegaan om zich daar als dames- en herenkapper te vestigen.
Begin 1974 is de heer Marcel Storm op 70 jarige leeftijd overleden.
Linksboven (Niasstraat / Makassarplein) zat de kapperzaak van de heer Marcel Storm.
Vandaar zag hij de jongens op het speelplein voetballen.
Geen idee waarom er op de foto Niasplein staat… als iemand dit weet dan hoor ik dit graag.
Foto bron: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam

Op 19 juli 1928 werd a.v.v. MADJOE opgericht door een paar enthousiaste mensen uit de Niasstraat, Makassarstraat en de Gorontalostraat in de Indische buurt. Ze wilden voetballende jongens verenigen in een voetbalclub. Men informeerde bij de jongens en de belangstelling bleek groot. Men belegde enkele vergaderingen om dat te bereiken wat andere in clubs in de Indische buurt als T.O.G. en Zeeburgia al bereikt hadden. Het voorlopige bestuur bestond uit voorzitter de heer Oostendorp, secretaris de heer Klepper en penningmeester de heer Storm. Deze heren bereidden de eerste openbare vergadering voor, die gehouden werd in café “De Tunnel” bij de Celebesstraat. In feite was deze vergadering de oprichtingsvergadering.
Tja, je wordt lid van een klub die Madjoe heet, ‘t zegt je eerst niets, helemaal niets. Je hoort van een kennis dat ’t een mariniers-gezelligheidsclubje is; weer een ander heeft het over oud-kolonialen. Dat geeft je toch te denken. Maar net zo min als dat het een motorclub is geweest merkte je iets van mariniers of kolonialen.
Hoe zat het dan in elkaar?
De oprichtingsvergadering werd bezocht door mensen uit de Indische buurt van allerlei allooi. Zo was er een – let op, ’t is niet niks wat er nu komt – een Sergeant Schrijver van de Koninklijke Marine. Deze titel mag er zijn, vindt u ook niet ? Maar het ging niet om de titel maar om de persoon van de heer R. Oudheusden.
Een vereniging in de Indische buurt moest ook een Indische naam hebben vond hij; bijval alom. Bovendien moest een nieuwe vereniging vooruitgaan. Dus werd het “Vooruit” maar dan op zijn Indisch: “MADJOE”.
M(aar) A(ltijd) D(oor) Ju.

Op 1 juni 1993 kwam helaas na 65 jaar een einde aan a.v.v. Madjoe en na 75 jaar aan a.s.v. D.J.K. De twee clubs, die buren van elkaar waren, fuseerden en gingen samen verder onder de naam a.s.v. FORTIUS. De velden liggen nog steeds op sportpark Middenmeer
bron: Rob Veenendaal

http://www.geheugenvanoost.nl

Gevlucht in de eerste wereld oorlog

Nieuwe Uilenburgerstraat 91De Storm familie waren met zijn alle gevlucht met de eerste wereld oorlog naar Nederland waar ze trouwens heel goed ontvangen werden . Ze zijn met de trein gekomen Marcel en zijn vader franscicus moeten bovenop de trein gezeten hebben met de weinige bagage die ze mee hadden. Ze kregen toen een woning in de Peperstraat . Toen franscicus was overleden (1920) zijn John en Leo naar het weeshuis gegaan, de twee jongste meisjes Jos en Pauline gingen naar het klooster.  Jos is daar trouwens gebleven. Pauline is er niet gebleven . Miet en Marcel zijn thuis gebleven . Marcel ging toen gaan werken bij een kapper in de Jodebreestraat en verdiende daar een riksdaalder per week. Oma werkte in een cafe op de hoek van de Peperstraat. John heeft tot zijn volwassenheid (1931) in het weeshuis gezeten. Daar had hij een tweede vader in de vorm van een pater (pater ignatius) die ook later nog bij zijn gezin thuis kwam. 
Na de peperstraat woonde de familie Storm op uilernburg.

Daar had het zusje van oma (Marie de Groof-Storm) al een woning en haar man (Flor de Groof) een garage. John heeft vele verhalen verteld van de joodse sjoel links naast de woning op uilenburg 105. Hij was vaak op vrijdags avond in de sjoel, om de kaarsen aan te steken. Hij was toen nog een kleine jongen 7 tot 10 jaar. Hij heeft ook vele verhalen verteld over de rabbijn (naam is me nu even ontschoten) van deze sjoel.
Bron: Rene Storm
Foto sjoel : Nieuwe uilenburgerstraat 91 Amsterdam
foto huis: Nieuwe uilenburgerstraat 105, 107, 110  Amsterdam

Leven met een been

Ik had een vader (Marcel Storm) met een been en meer wist ik daar niet van. Maar Oma (Otavia storm-Cleassen) heeft het mij wel verteld o.a als ze mijn vader een bad gaf en ze moest dat kindje met een been wassen dan liepen de tranen in het badwater zo erg vond zij dat .Volgens het verhaal wat ik mij herinner moet hij als driejarige tussen de sport van een trap terecht gekomen zijn waarschijnlijk door het afglijden van de leuning en was zijn knie verbrijzeld ze hebben dat been niet onmiddellijk afgezet hij moet heel lang in het zieken huis hebben gelegen maar uiteindelijk hebben ze toch moet ingrijpen en is het vuur in het been gekomen en hebben ze het been moeten afzetten praktisch tot tegen de romp want mijn vader had maar een klein stompje over . Dat is natuurlijk gebeurd in het begin van de eeuw 1900 toen waren ze op medisch gebied natuurlijk niet zo ver als nu , had dat nu gebeurd dan gaven ze hem een nieuwe knie bij manier van spreken en dat was in orde. Ik kan er nog wel aan toe voegen dat hij heel lang in het ziekenhuis heeft gelegen het was zelfs zo lang dat hij die verplegende zuster als zijn moeder beschouwde en zijn eigen moeder min of meer vergat . Ook op school weet ik dat hij van de tweede klas naar het vierdeleerjaar is gegaan en daarna onmiddellijk naar het zesde jaar dat komt ook door het lange verblijf in het ziekenhuis . Hij moet wel onderricht gehad hebben in het ziekenhuis . Hij heeft daar zelfs leren breien. Om zo een paar klassen over te slaan moet je toch wel intelligent zijn.
Bron: Rene Storm.

Het javaplein.

Ik ben niet op het javaplein geboren ik heb er zelfs nooit gewoond. Ik ben in (1932) de kampenstraat (moederhuis) geboren. En daarna zijn we naar Marken nu Valkenburgerstraat gaan wonen. En daarna pas naar oost gorontalostraat en daarna na het makassarplein of straat nr.32 . Ik was al een tijdje bij de marine toen mijn ouders in 1951 verhuisden naar het javaplein .En waar hij slechts met een kapster en een hulpje heeft gewerkt tot zijn pensioen in 1967. Voordien had hij een kapperzaak in de Molukkenstraat met zes kapsters als personeel.
Toen ik bij de marine ging in het jaar 1949 moest ik een lijst invullen met onder anderen wat voor geloof heb je . Mijn vader was dus katholiek en mijn moeder was dus van joodse komaf. Thuis bij ons werd er nooit over geloof gesproken laat staan gepraktiseerd . Dus ik vulde in niet gelovig nu moest ik de volgende dag al bij de aalmoezenier komen en die trachte mij te bekeren tot het katholiek geloof .
Ik had andere dingen aan mijn hoofd dus dat viel in het water. Maar toen ik mijn eerste vrouw leerde kennen en het nadien op trouwen aan kwam kon ik dus niet voor de kerk trouwen dus heb ik voor mijn vrouw een plezier te doen mij laten dopen in de Kerk recht over de marine kazerne maar die kerk is al jaren afgebroken .Er zal op die parochie nog wel een doop bewijs liggen maar ik heb daar nooit achter gekeken .Ook moest ik natuurlijk gevormd worden en die heeft de bisschop in Brugge gedaan voor mij. En ze waren toch zo blij want er was weer een zieltje bij. Ik ben gedoopt 12 Sep 1953 en getrouwd 10 okt 1953 en gescheiden in 1986 en hertrouwd met Odette 25 sep 1987.
Bron: René Alfons Storm.

De Kamina

wapen van de Kamina

wapen van de Kamina

Waarom stuur ik jullie deze historie . De Kamina is namelijk het eerste schip waar ik op gevaren heb . Na mijn militaire opleiding te Oostende en de opleiding zeemanschap werd ik overgeplaatst naar Kattenburg waar ik gedurende negen maanden op de verbindingsschool heb gezeten ( en dat was daar geen lolletje ) . November 1950 werd ik overgeplaatst op de Kamina waar ik dienst moest doen als Seiner. Het was mijn eerste zeemens ervaring 700 oorlog vrijwilligers (die ingezet werden om in Korea te gaan vechten ) aan boord en 110 bemanningsleden dus kan je nagaan dat het behoorlijk vol zat.Maar toch was het een prachtige reis, Lees verder

Catharina Osier

1944 Catharina Osier geboren: 23 december 1862

1944 Catharina Osier geboren: 23 december 1862

Je ziet op de foto van Catharina Osier (de moeder van oma) een verrekijker liggen. Catharina woonde aan de Schelde in Antwerpen. En keek altijd naar de schepen ;
Ze kon alle compagnies uit haar hoofd.
Haar dochter Tante Jeanne was haar rechterarm kwijt geraakt tijdens een bombardement van de V 1 op Antwerpen in de eerste wereld oorlog.
bron: René Storm

Tante Jeanne verloor haar arm bij de bom op Antwerpen.

1948 Jeanne Claessens links en Anna Storm Lap rechts

Op vier september 1944 trokken Britse Shermantanks Antwerpen binnen en verlosten de Sinjoren van vier jaar Duitse bezetting.
Maar na de bevrijding kwamen de bommen:De eerste V-bom op Antwerpen viel op vrijdag 13 oktober 1944, rond kwart voor tien ‘s morgens. Toen verstoorde een oorverdovende klap de rust in de stad.Toen Britse experts ter plaatse kwamen in de Schildersstraat, vlak bij het Museum voor Schone Kunsten, werd het duidelijk: dit moest opnieuw een vliegende bom zijn.De bom, een V2, had een volledig huizenblok op de hoek van de Schildersstraat en de Karel Rogierstraat vernield. De balans was zwaar, 32 doden en 46 gewonden.

Diezelfde dag viel nog een V2 op het stedelijk slachthuis aan de Lange Lobroekstraat. Er vielen 12 doden te betreuren.De VI explodeerde vaker op straat of in een huizenblok waardoor in de omtrek meer slachtoffers vielen.

Een V2 viel op 19 oktober in de Kroonstraat en doodde 44 mensen.

Een week later viel er een VI in de Tuinbouwstraat, 30 mensen kwamen om. Twee dagen later kwam er een V2 neer in de Bonte Mantelstraat. Heel de straat werd verwoest. 71 lijken werden uit het puin van 40 huizen gehaald, samen met 81 gewonden.

Op 11 november, wapenstilstandsdag uit de Eerste Wereldoorlog, viel er een V2 op de Breydelstraat, 51 mensen werden in een klap gedood.

Om kwart over elf viel een VI op het weeshuis voor jongens in de Durletstraat. 38 kinderen werden hierbij gedood, 124 gewond.

Op 27 november viel op het middaguur een V2 op een zeer druk kruispunt, de gevolgen waren verschrikkelijk.

Eerder die dag trof een bom het Instituut der Dames van het Christelijk Onderwijs aan de Lange Nieuwstraat. Bij deze inslag vielen 18 doden en 60 gewonden.

Enkele minuten na het middaguur viel een V2 op het zeer drukke kruispunt van de De Keyserlei met de Frankrijklei en de Teniersplaats. Juist op het moment dat een overvolle tram van lijn 3 en een Britse colonne het punt passeerden, sloeg de bom in. De gevolgen waren verwoestend. 128 burgers en 29 militairen vonden de dood. 209 burgers en 52 soldaten werden gewond.


Ook tante Jeanne werd geraakt en verloor haar arm.

Bron: Rene Storm

Opdat we nooit zullen vergeten.

1930 Jeff Weening en Octavia Storm

1930 Jeff Weening en Octavia Storm

Joseph Weening is ome jeff die een vriend was van Oma Claessens -Storm. Zij was niet met hem getrouwd. Op een van de fotos zit hij dus met oma. De anderen zijn Jeff zijn dochter en waarschijnlijk zijn kleindochter. Ome jef fwas van joodse komaf en is in de oorlog weggevoerd door de moffen. Daarna zelfs na de oorlog niets meer van gehoord.
bron: Marcel Storm en Oddette Janssen.

Jeff Weening leefde samen met grootmoeder Octavia en vooral Yvonne was erg op hem gesteld. Hij was een jood en hij is bij een razzia in 1942 opgepakt en daarna spoorloos verdwenen.
Bron: Luc de Groot

Joseph Weening
Amsterdam, 7 mei 1872
Auschwitz, 5 november 1942
Bereikte de leeftijd van 70 jaar

Kijk voor verdere gegevens bij:

http://www.joodsmonument.nl/person/505446

Broers en zusje van Anna Storm – Lap
Anna was de enige van dit gezin die de oorlog overleefde.

Broer van Anna
Abraham Lap
Amsterdam, 4 mei 1899
Auschwitz, 11 december 1942
Stoffeerder
Bereikte de leeftijd van 43 jaar

Kijk voor verdere gegevens bij:
http://www.joodsmonument.nl/person/517892

Zusje van Anna
Klaartje van der Bokke-Lap
Amsterdam, 19 maart 1901
Sobibor, 16 april 1943
Bereikte de leeftijd van 42 jaar

Kijk voor verdere gegevens bij:
http://www.joodsmonument.nl/page/378484

Mozes Lap
Amsterdam, 12 september 1904
Auschwitz, 31 augustus 1943
Regenjassenplakker
Bereikte de leeftijd van 38 jaar
http://www.joodsmonument.nl/person/549239

Met dank aan Het Joods monument
http://www.joodsmonument.nl/

De historie van hoe John Storm, Doortje Mooij ontmoet heeft.

doortje-en-JanJohn woonde toen nog bij Oma (Octavia Storm Claessen) thuis op Uilenburg te Amsterdam. En op een van zijn wandelingen kwam John op de nieuwe Herengracht. Daar zag hij een meisje Doortje de stoep schoon maken. Doortje was daar bij joodse mensen in dienst als gezelschap dame voor hun eigen dochter en af en toe wat klusjes doen. Omdat John best een makkelijke babbel had, maakte hij gelijk een praatje. Voortaan liep hij vaker op de nieuwe herengracht. En als hij haar toevallig ? tegen kwam , volgde er opnieuw een gesprekje. Tot het moment dat hij haar vroeg of ze een keer zin had om mee te wandelen. Doortje zij ja.En dat was dat. Lees verder

De vlucht

familieDe familie Storm Claessen waren in de eerste wereld oorlog naar Nederland gevlucht met zijn allen. Waar ze trouwens heel goed ontvangen werden . Ze zijn met de trein gekomen en mijn vader (Marcel Storm) en zijn vader (Francicus Storm) moeten bovenop de trein gezeten hebben met de weinige bagage die ze mee hadden. Ze moeten toen een soort woning gehad hebben in de Peperstraat te Amsterdam. Ik geloof zo’n één kamer woning dus meer zoals Keetje Tippel woonde. In 1920 na het overlijden van Francicus Storm. Zijn de twee jongste jongens Jan 10 jaar en Leo 9 jaar naar het weeshuis gegaan, de twee jongste meisjes tante José 12 jaar en Pauline 14 jaar gingen naar het klooster in Bloemendaal. José is daar trouwens gebleven maar Pauline niet. Tante Miet 19 jaar en mijn vader (Marcel) 17 jaar zijn thuis gebleven . Mijn vader is toen gaan werken bij een kapper in de Jodebreestraat en verdiende daar een riksdaalder per week.
Bron: René Storm