Hun eerste ontmoeting vond plaats in fourniturenzaak Wijnants aan de Martelaarsgracht waar Norbert Kohier in het magazijn werkte en Angelina Storm als klant binnenstapte. “De lijm was op en het adres waar het heen moest, werd opgeschreven.
Norbert hing er toen met z’n hoofd helemaal boven om te zien waar het naartoe ging”, zegt Angelina.
Toen hij Angelina voor het eerst zag, dacht hij: “Hé, wie komt daar binnen?”
‘s Avonds ging hij al meteen naar Angelina’s werk toe. Hij stond op de hoek en floot om haar aandacht te trekken.
Angelina woonde in de binnenstad van Amsterdam in de buurt van De Waag. “De eerste keer dat ik naar haar toe ging, was het een heel gemoedelijke ontvangst. Op mijn 21e ben ik met haar getrouwd”, weet Norbert nog.
Angelina vond dat Norbert zo’n leuke uitstraling had en hij vond dat zij een hele knappe vrouw was. Alvorens te trouwen, verloofde het stel zich.
Bezittingen hadden ze niet veel: een bed en een paar stoelen, maar ze waren er niet minder gelukkig om en vanaf dat moment bouwden ze langzaam alles op.
Van hun huwelijksdag op 11 december 1961 herinneren Norbert en Angelina zich nog dat Norberts vader en broer een grote touringcar hadden gehuurd om het gezelschap in te vervoeren. De bus was te laat en bovendien niet schoongemaakt. Ze kwamen daardoor ook te laat op het stadhuis aan en trouwden vervolgens in de Rooms-katholieke kerk. Daarna werd er thuis feest gevierd.
Norbert: “We hebben het hartstikke leuk gehad. Het was een Amsterdams feestje met een polonaise van beneden naar drie hoog.”
Ze bleven in Amsterdam waar ze op drie verschillende adressen hebben gewoond en waar ook hun twee zonen werden geboren.
Een zoon woont nu in Huizen en de ander in Almere.
“Het bedrijf waar ik werkte, verhuisde naar Hilversum en ik werd forens.
Tijdens één van de ritten kreeg ik een ongeluk. Het was een frontale botsing.
Dit was volgens Norbert de aanleiding om een woning in ‘t Gooi te zoeken.
Na verloop van tijd kregen ze een woning in Huizen aangeboden op de Fluitenkruid. Daar hebben ze zeven jaar gewoond.
Het stel heeft een kleinzoon en een kleindochter
Huizen
De stap naar Huizen was voor Angelina groot.
Nu zou ze echter niet meer in Amsterdam willen wonen.
Wel gaat ze er nog graag een dagje naartoe.
“Huizen was toen een stille plaats.
Overal zag je weilanden. We konden opeens ‘s nachts heel goed slapen.
Vroeger kon je hier je spullen voor de deur laten staan; je fiets hoefde niet op slot. Dat is nu wel veranderd.
Verder vinden we het prima in Huizen.
In de straat waar we nu wonen, komen ‘s zomers veel toeristen langs die op weg zijn naar het Gooimeer.
Het groen wordt hier daar om, denken wij, goed bijgehouden”, vertelt Norbert.
Vieren.
Het gouden huwelijksjubileum werd, gevierd met de kinderen en kleinkinderen, broers, zusters, zwagers, schoonzusters, vrienden en bekenden.
Wensen hadden Angelina en Norbert niet: Ze wilden gewoon dat iedereen kwam. Wie niet kon of wilde, hoefde zich echter niet verplicht te voelen want vrijheid, blijheid is het motto van het bruidspaar.
Op 11 december was Norbert ook nog* eens jarig; dat was dus dubbel feest.
Huwelijk
“Angelina is een vrouw die wist wat ze wilde en nu weet ze dat nog. Ik heb 45 jaar gewerkt en zij was alleen thuis met de kinderen. De opvoeding en verzorging kwamen helemaal op haar neer. Vijf jaar geleden ben ik met pensioen gegaan en begon ik dingen uit haar handen te nemen. Dat was een moeilijke situatie, maar daar heb ik wel van geleerd”, zegt Norbert.
Angelina geeft, toe dat ze ook wel eens een menings verschil hebben: “Norbert wil wel eens doordrammen, maar ik kap het dan af.
Wel vind ik dat je moet erkennen wanneer je verkeerd zit.
Daar waar het in het huwelijk wel eens stroef liep, werd er met zijn tweeën aan gewerkt en wij denken dat het ons na 50 jaar samen prima gelukt is.
Ups en downs
Het ongeluk van Norbert was eigenlijk voor het hele gezin een dieptepunt inde afgelopen 50 jaar. Er waren echter ook gelukkige momenten: uiteraard het eigen huwelijk en de geboorte van hun twee zonen, het huwelijk van de kinderen en de geboorte van de kleinkinderen.
“Het zat ons vaak mee, daar zijn we heel dankbaar voor”, zegt het gouden bruidspaar.
Terugblik
Terugkijkend op de afgelopen 50 jaar zeggen Norbert en Angelina: “Je aanvaardt alles. Het gaat zo. We hebben niet te klagen; we hebben alles wat we willen hebben. We denken nooit: Dat moest ik ook hebben. Die 50 jaar zijn fluitend omgevlogen. We hebben slechts een wens, namelijk dat we na het feest kunnen zeggen: het was leuk!”
Bron: Huizer krant
Foto1: familie album
Foto2: S. Oostwouder
